Niet enkel Scouts kunnen sjorren

De toren op de speelweide is 16 meter hoog.  De sjorring is – net als de sjorconstructies op de nationale kampkring – ontworpen door Jef De Winter, één van de toekomstige trekkers van de Dienst Avontuurlijke Activiteiten (DAA).

Hoe begin je aan zo’n sjorring?
“Goh, je begint altijd met een tekening.  Daarna maak ik maquettes van alle constructies.  Ik maak dus alle sjorringen eerst in het klein, met dunne houten stokjes en rekkertjes.  Zo zie je het beste of je ergens nog moet ondersteunen en vooral hoeveel balken je nodig hebt.  Bij de constructie moet je vooral op twee dingen letten: veiligheid en symmetrie.  En het mag natuurlijk ook niet te saai zijn.”

Waar heb jij leren sjorren?
“Gewoon in mijn eigen Chirogroep, bij de tito’s.  Ik ben het gewoon blijven doen én natuurlijk ben ik zelf dingen blijven proberen.  In ’t begin deed ik ook wel inspiratie op in boeken. Het Tochtenboek is bijvoorbeeld een goeike.  Enkele jaren geleden ben ik ook op Tochtenbivak geweest.  En ik weet het, het is misschien sluikreclame, maar met de DAA geven  we ook workshops en vorming aan Chirogroepen.”

Was jij dan niet beter bij de scouts gegaan?
“Stomme vraag, sebiet smijt ik u buiten...  Ook in de Chiro kunnen we sjorren, natuurlijk!”